
آسمان دل من بارانی ست!
خواهد آمد باران
و دل باغچه تر خواهد شد
و زمین دیگر بار
رنگ گل و گیاهان را…
رنگ زیبایی و شوق…
رنگ شور شعف آزادی را حس خواهد کرد
که در این وادی بسیار عقیم …
در دل این مرداب …
باز هم فصل بهار
چون گل از لای لجن حتی خواهد رویید
آه اما دل من …
باز هم افسرد ست!
نرم و آهسته ببار ای باران
روز و شب در پی هم
و بشوی آنچه پلیدی از اندیشه ما …
آه باران … باران
ابرهای دل من می گریند …
........................................................................
..............................................................
................................................
................................
.......................
..............
.............
.......................
.............................
........................................
.................................................
..............................................................
نظرات شما عزیزان:
|